Λέων κατεμέμφετο πολλάκις  Προμηθέα,

Ένα λιοντάρι κατηγορούσε πολλές φορές τον Προμηθέα

ὅτι ἔπλασεν αὐτὸν μέγαν καὶ καλὸν

που το έπλασε μεγαλόσωμο και όμορφο

καὶ δυνατώτερον τῶν ἄλλων θηρίων·

και δυνατότερο από τα άλλα ζώα·

«τοιοῦτος δὲ ὤν», ἔφασκε,

«παρόλο όμως που είμαι τέτοιος», έλεγε,

«φοβοῦμαι τὸν ἀλεκτρυόνα».

«φοβάμαι τον πετεινό».

Καὶ ὁ Προμηθεύς ἔφη: «Τί με αἰτιᾷ μάτην;

Και ο Προμηθέας του είπε: «Γιατί με κατηγορείς άδικα;

Ἔχεις γὰρ πάντα τὰ ἐμά, ὅσα ἐδυνάμην πλάττειν·

Γιατί έχεις όλα τα δικά μου, όσα μπορούσα να δημιουργήσω·

ἡ δὲ σου ψυχή ἐστι μαλθακή πρὸς τοῦτο μόνον».

όμως η ψυχή σου σε αυτό μόνο δειλιάζει».

Ἔκλαιεν  οὖν ὁ λέων ἑαυτὸν

Έκλαιγε λοιπόν, το λιοντάρι τον εαυτό του

καὶ κατεμέμφετο τῆς δειλίας καὶ τέλος ἤθελεν ἀποθανεῖν.

και κατηγορούσε τη δειλία του και τελικά ήθελε να πεθάνει.

Οὕτω δὲ γνώμης ἔχων περιτυγχάνει ἐλέφαντι

Κι ενώ βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση, συναντάει έναν ελέφαντα,

καὶ ὁρῶν κινοῦντα τὰ ὦτα διαπαντὸς ἔφη

και βλέποντάς τον να κουνάει συνεχώς τα αυτιά του είπε :

«Τὶ πάσχεις καὶ τί ποτε

«Τι παθαίνεις και γιατί επιτέλους

οὐδέν μικρὸν ἀτρεμεῖ τὸ οὖς σου;»

δε μένει ακίνητο ούτε για λίγο το αυτί σου;»

Καὶ ὁ  ἐλέφας  ἔφη

Και ο ελέφαντας είπε,

περιπτάντος αὐτῷ κατὰ τύχην κώνωπος

καθώς ένα κουνούπι πέταξε τυχαία γύρω του:

«Ὁρᾷς τοῦτο τὸ βραχύ, τὸ βομβοῦν;

«Βλέπεις αυτό το μικρό (έντομο) που βουΐζει;

Ἤν εἰσδύνῃ τῇ ὁδῷ τῆς ἀκοῆς μου, τέθνηκα».

Αν μπει στο αυτί μου, πεθαίνω».

Καὶ ὁ λέων ἔφη

Και το λιοντάρι είπε:

«Τί οὖν δεῖ με ἀποθνήσκειν ἔτι

«Γιατί λοιπόν, πρέπει πια να πεθάνω,

ὄντα τοσοῦτον καὶ εὐτυχέστερον ἐλέφαντος,

αφού είμαι τόσο μεγάλος και πιο τυχερός από τον ελέφαντα,

ὅσον κρείττων ὁ ἀλεκτρυών κώνωπος;»

όσο δυνατότερος είναι ο πετεινός από το κουνούπι;»