Ἀθηναῖος ἄμουσος καὶ Κορίνθιος

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Τίς μου ἅπτεται;

 Τίς λαμβάνεται τοῦ ἱματίου;

Αθηναίος: Ποιος με αγγίζει; 

Ποιος τραβά το ένδυμά (μου);

ΔΟΥΛΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥ: Περιμένετε, ὦ ἄνδρες. Ὁ ἐμὸς δεσπότης Πράξανδρος ὄπισθεν προσέρχεται

Δούλος Κορινθίου: Περιμένετε άνδρες. Ο κύριός μου ο Πράξανδρος έρχεται από πίσω.

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Πράξανδρος Κορίνθιος,

ὁ ἡμέτερος ξένος;

Αθηναίος: Ο Πράξανδρος ο Κορίνθιος, ο φιλοξενούμενος μας;

ΔΟΥΛΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥ: Ναί. Σπεύδει ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἀλλ’ οὐ πάνυ σθένει

διὰ τὸ γῆρας. Ἀλλ’ ἰδού, ἐγγύς ἐστι.

Δούλος Κορινθίου: Ναι. Έρχεται από το δρόμο, αλλά δεν έχει πολλή δύναμη εξαιτίας των γηρατειών. Αλλά δέστε, είναι κοντά.

ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ: Χαῖρ’, ὦ ἑταῖρε. Εἶδόν σε

 καὶ ἔπεμψα τοῦτον αὐτίκα πρὸς ὑμᾶς.

Κορίνθιος: Γεια σου φίλε μου. Σε είδα και έστειλα αυτόν (το δούλο) αμέσως προς εσάς.

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Χαῖρε, Πράξανδρε.

Διὰ χρόνου ὁρῶ σε πάλιν!

Πῇ βαδίζεις,

ὦ λῷστε;

Αθηναίος: Γεια σου Πράξανδρε.

Σε βλέπω πάλι μετά από καιρό!

Πού πας φίλε μου;

ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ: Ἀθήναζε πορεύομαι. Πρυτανεῖον σοφίας λέγεται παρ’ ἡμῖν          ἡ ὑμετέρα πόλις.

Κορίνθιος: Πάω προς την Αθήνα. Πρυτανείο σοφίας αποκαλείται από εμάς η πόλη σας

Ἀκούεται γὰρ ὅτι ἄνδρες πολλοὶ φιλοσοφοῦσι καὶ λόγοι πολλοὶ γίγνονται περὶ τέχνης ῥητορικῆς

Γιατί ακούεται ότι πολλοί άνδρες φιλοσοφούν και γίνεται πολλή συζήτηση για τη ρητορική τέχνη

πολλαὶ δὲ ἐξετάσεις περί τε ὑγιεινῆς διαίτης καὶ περὶ τῶν μετεώρων.

 πολλές έρευνες για τον υγιεινό τρόπο ζωής και για τα μετέωρα (σώματα)

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Ἀλλὰ θέρος ἐστί, καὶ οἱ πλεῖστοι γραμματισταί, διδάσκαλοι, παιδοτρίβαι καὶ οἱ τοιοῦτοι τὰς θερινὰς ἀργοὺς ἄγουσι.

Αθηναίος: Αλλά είναι καλοκαίρι και οι περισσότεροι γραμματιστές, δάσκαλοι γυμναστές και οι συναφείς περνούν τις καλοκαιρινές διακοπές 

Οὐκ ἀκούεις ὅτι ἄνδρες χρηστοὶ πολλὰς αἰτίας τοῖς σοῖς φιλοσόφοις ἐπάγουσι;

Απορώ που δεν ακούς ότι άνδρες έντιμοι πολλές κατηγορίες στους φιλοσόφους σας αποδίδουν

Οὐκ ἤκουσας ὅτι νεανίας τις ἐξ Ἰωνίας, Ἀναξιμάνδρου Μιλησίου ἑταῖρος,

ἔλεγεν ὡς ἡ γῆ μετέωρός ἐστι,

Δεν άκουσες ότι κά­ποιος νέος από την Ιωνία, σύντροφος του Αναξίμανδρου του Μιλήσιου,

ισχυριζόταν ότι τάχα η γη είναι μετέωρη

ὑπὸ μηδενὸς κρατουμένη,

τὸ δὲ σχῆμα αὐτῆς στρογγύλον,

κίονι λίθῳ παραπλήσιον;

δε στηρίζεται από τίποτε,

 το δε σχήμα της είναι στρογγυλό,

όμοιο με πέτρινο κίονα

ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ: Οὐ τὰ ὄντα διδάσκει; ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Καὶ ἕτερος ἐκ Σικελίας, Ξενοφάνους γνώριμος,

 Ὅμηρον ψέγει,

Κορίνθιος: Δε διδάσκει αυτά που ισχύουν;

Αθηναίος: Και άλλος από τη Σικελία, γνώριμος του Ξενοφάνη,

 κατηγορεί τον Όμηρο

… ὅτι θεοὺς κλέπτας καὶ μοιχοὺς ἐποίησεν.

ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ: Καλῶς οὖν λέγει.

Ταῦτα γὰρ πάντα παρ’ Ὁμήρῳ ἐστί.

πως παρουσίασε τους θεούς ως κλέφτες και μοιχούς.

Κορίνθιος: Αλήθεια, λοιπόν, λέει.

Γιατί όλα αυτά βρίσκονται στον Όμηρο

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Καὶ νεανίσκος ἡμεδαπός, αἰσχρός, γάστρων, Σωκράτης καλούμενος, περὶ καινοῦ τινος δαιμονίου ἐδίδασκε

Αθηναίος: Και κάποιος δικός μας νέος, άσχημος, κοιλαράς, που ονομάζεται Σωκράτης,

για κάποια νέα θεότητα δίδασκε.

ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ: Ἤκουσα περὶ τούτου. Οὗτος ἐν τοῖς γυμνασίοις

φανερῶς τοῖς νέοις διαλέγεται.

Κορίνθιος: Πληροφορήθηκα γι' αυτόν. Αυτός στα γυμναστήρια

διαλέγεται φανερά με τους νέους.

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Οἱ δὲ ἀπὸ Λέσβου κιθαρῳδοὶ μέλη βαρβαρικά, Φρύγιά τε καὶ Λύδια, ποιοῦσι.

Αθηναίος: Οι δε κιθαριστές από τη Λέσβο παίζουν τραγούδια ξενικά, Φρυγικά και Λυδικά.

ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ: Φιλῶ ταῦτα!

Κορίνθιος: Μου αρέσουν αυτά!

ΑΘΗΝΑΙΟΣ: Καὶ τὸ πάντων δεινότατον, σοφισταί τινες διδάσκουσι,

ὡς Ἕλληνες καὶ βάρβαροι ἕν ἐστι,

καὶ οὐ φύσει διακρίνονται.

Αθηναίος: Και το φοβερότερο απ' όλα, κάποιοι σοφιστές διδάσκουν

ότι τάχα Έλληνες και ξένοι είναι ένα, και δεν ξεχωρίζουν ως προς την εμφάνιση.

ΚΟΡΙΝΘΙΟΣ: Οὔ με πείσεις ὡς οὐ θεῖον ἡ φιλοσοφία, καὶ μέγα καὶ θαυμαστόν.

ΑΘΗΝΑΙΟΣ:  Ληρεῖς, ὦ τᾶν.

Κορίνθιος: Δε θα με πείσεις ότι η φιλοσοφία δεν είναι (κάτι) θεϊκό και μεγάλο και θαυμαστό.

Αθηναίος: Λες ανοησίες, φίλε μου.

 Αντώνης Πήλαβάκης